Δεν ζητάει τον κόσμο ολόκληρο· θέλει απλά να νιώθει ασφαλής στον δικό σου.

Άκου, πότε μεγάλωσες και σταμάτησες να φέρεσαι σαν θηρίο;

Πότε θα καταλάβεις ότι, αν είναι μαζί σου, είναι επειδή το θέλει;

Ότι αντέχει τα ξεσπάσματά σου επειδή ακόμα ελπίζει να δει τον τύπο που ερωτεύτηκε;

Πότε θα καταλάβεις ότι η γυναίκα που στέκεται δίπλα σου είναι κόρη, μητέρα, αδελφή κάποιου;

Πότε θα συνειδητοποιήσεις ότι έχεις κι εσύ μητέρα, τουλάχιστον, και δεν θα ήθελες ένα σκουπίδι να της φέρεται όπως φέρεσαι εσύ σε εκείνη;

Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβεις ότι ένας άνθρωπος δεν είναι σάκος του μποξ για να ξερνάς το δηλητήριό σου;

Έχεις προσέξει πόσο λίγα ζητάει σε αντάλλαγμα για όσα σου δίνει;

Πού το είδες γραμμένο ότι η γυναίκα σου είναι ιδιοκτησία σου;

Κι αν ήταν; Στοίχημα ότι δεν φέρεσαι έτσι στα υπόλοιπα πράγματά σου.

Θα σου κόστιζε πολύ να φανείς έστω και λίγο άντρας και να φύγεις από τη ζωή της;

Ή μήπως δυσκολεύεσαι να βρεις άλλον άνθρωπο να ανεχτεί τις παρορμήσεις σου;

Ναι, τελικά φταίει αυτή που μπλέκει με τύπους σαν εσένα, σωστά;

Μπορείς έστω και για μια στιγμή να φανταστείς σε τι φρίκη ζει;

Θα μπορούσες εσύ να ζήσεις με την καρδιά σου να βγαίνει από το στόμα κάθε φορά που ακούς ένα κλειδί να μπαίνει στην πόρτα, το τηλέφωνό σου να χτυπάει, ή απλά με το βλέμμα της περιφρόνησης;

Ποιος είσαι εσύ που απαιτείς τόσα πολλά από κάποιον που ζητάει μόνο τα βασικά;

Φέρσου της σαν άνθρωπος!

Αλλά δεν ξέρεις καν τι σημαίνει αυτό, έτσι δεν είναι;

Ήσουν ένα τέρας για πάρα πολύ καιρό...

Όχι, άθλιε!

Δεν θέλει να σε απατήσει με κάθε άντρα που εμφανίζεται, δεν θέλει να σου κλέψει τα λεφτά, δεν θέλει να σε ξεγελάσει και να το σκάσει.

Δεν ζητάει τον κόσμο ολόκληρο· θέλει απλά να νιώθει ασφαλής στον δικό σου.